بعد از شاید سالها اولین کتابی بود که بعد از خواندنش ،حس گریه کردن پیدا کردم . دیشب که تمامش کردم دوست داشتم تنها در خانه میبودم ، اتاقم را تاریک میکردم و با صدای بلند می زدم زیر گریه . و حالت دیگرش هم این بود که در آغوش علی ! میبودم و سرم را به سینه اش میچسباندم و آرام آرام اشک میریختم و او نوازشم میکرد . کتاب "من پیش از تو" علاوه بر محتوای عاشقانه اش ( همیشه عاشق فیلم و داستان های عاشقانه بودم . اگرچه الان کمتر بسمت این دسته فیلم یا کتاب میروم !!) حرفهایی داشت از جنس تلاش و کوشش ، حرفهایی که وادارت میکرد به سبک زندگی ات توجه کنی ، روزهایت را به تکرار و از سر

دیروز زنی را دیدم منتظر . در گو شه ای از خیابان منتظر مردی ایستاده بود که او را برای ساعتی اجاره کند . احتمالا باید ساعات زیادی را آنجا می ایستاد تا مردی برای اجاره اش پیدا شود . خب با آن ظاهر و تیپ شلخته اش و آن صورت مردانه و خشن و بدون آرایشش ، کمتر مردی طالبش می شد . خب مرد هم حق دارد حال که می خواهد پول خرج کند و ساعاتی را به اوج لذت و خوشی برسد بهترین را برای خودش انتخاب کند . پس حال که زن تصمیم اش را گرفته که فاحشه باشد ،حال به هر دلیلی ، چه خوب است بهترین باشد در نقشش . حداقل ظاهری زیبا ،جذاب و دلربا بسازد از خودش . بنظرم همه مان باید در نقش هایمان بهت

امروز اولین گروه درمانی درباره ی اعتیاد رو تجربه کردم .

تجربه خیلی خوبی بود (در زمینه بالا بردن آگاهی ام )

دوست دارم سر فرصت کامل از حسم و تجربه امروز بنویسم.

فقط اینکه : خدا نباید هرگز و هرگز و هرگز عاملین قاچاق و پخش مواد مخدر رو ببخشه .